"เจ้านกน้อยล่องลอยโผบิน จากแผ่นดินทะเลสีคราม

ความเหงาเอยเหมือนคอยเหยียบย่ำ ให้ทรมา

ฝ่าลมแรงด้วยแรงท้าทาย สู่จุดหมายที่ไกลลิบตา

เพียงพบเธทุกวันเห็นหน้า อิ่มเอิบดวงมาลย์

ดอกไม้แย้มกลีบ บานแล้วในใจฉัน

จงหอมชั่วนิรันดร์ มิโรยร่วงผ่านจากใจเราผอง

จงมอบความรักด้วยใจภักดี มอบชีวีให้เธอไว้ครอง

ความหวังดีจงมาปกป้องทั้งตื่นและฝัน"

 

ร้องมาตั้งหลายวันก้อว่าเพราะดี

แต่วันนี้ได้ร้องพร้อมกีตาร์พี่เทป เพราะที่สุดเลย

ปลื้มๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

--------------------------------------------------------------------------

วันนี้ว่าง อยากอัพๆ

ตอนนี้เรารู้แล้วหละว่าพี่รหัสเราเปงใครมั่ง

มีปี สอง สาม สี่ ห้า

เราจะเล่าเรื่องความบังเอิญให้ฟัง(ใครฟังฟระ)

หลังจากที่เราตามหาพี่รหัสปีสองที่น่ารักของเรามานาน

ไม่ว่าจะจากเน็ต ถามรุ่นพี่ๆทั้งหลาย

ทำให้เรารู้ว่า พี่ปีสองไม่อยุพีวายแว้วว

และแล้วเราก้อหาเจอ ว่า พี่ที่รักของเรานั้น

ได้แปลงร่างไปเป็นเพื่อนกะแพนด้าน้อยของขอนไม้ซะแล้ว

แล้วเราจะเรียกพี่ว่าอะไรดี

ฮ่าๆๆ เขียนรัยฟระ อ่านแล้ว "งง"

--------------------------------------------------------------------------------

ตอนนี้ได้ลังรหัสแล้ว

 ตอนจะแกะตื่นเต้นเหมือนได้ขุมสมบัติหลายร้อยปีประมาณนั้น

ของเรามีแค่สี่ลังกะหนึ่งถุง แต่ของเหมดเรามีเจ็ดลังยักษ์

ช่วยลงแขกกันขนมาชั้นสี่ เกือบตาย

--------------------------------------------------------------------------------

พอแล้วดีก่า สุดท้ายก้อขอขอบคุณพี่ฝุ่นผู้น่าร๊ากกกกกก

ทำให้เราม่ายอดอยาก

ขนมวันนี้อร่อยมากเลยค่ะ

แต่น่าเสียดายที่วันนี้ม่ายเจอกัน

คิดถึงเพื่อนๆกะร.ร.น้า เราจะรอวันไหว้ครู จะได้เจอกัน

 

^^

บ๊ายบายยยยย

 

 

หลังจากที่เราต้องพยายามและลุ้นมานานปี

ในที่สุดเราก้อเอนท์ติด... ในคณะของ"คนค้ายา"

ตอนนี้ย้ายมาอยู่ศาลายาได้หกวันแล้ว

รุสึกได้เลยว่าหม่าม้าช่วยเราเยอะขนาดไหน

วันๆนึง เด๋วก้อต้องซักผ้า กรอกน้ำ(ม่ายงั้ยม่ายมีกิน)

บางทีต้องซ่อมโซ่จักรยานเองด้วย

ม่ายมีคนมาบริการหาข้าวให้กิน

เฮ้อ..................................

และที่สำคัญที่สุดคือ พ่อแม่ส่่งเรามาเรียน

หวังให้ได้เกรดสวยๆ

แต่!!!

ทะม๊ายทะมายเราต้องไปเป็นทางม้าลาย

ให้หมอห้าคณะย่ำไปมา

เฮ้อ...เกรดจะติดเอฟฟึกี่ตัวฟระ

ใครไม่มาเป็นคณะเราม่ายรุหรอก

หรือนี่ะเปนกรรมของ"คนค้ายา"

========================================

คิดถึงเพื่อนปทุมวันมากมาย

คิดถึงนัตตี้ เอิ๊ด แพม อั้น บี วิตูดหมึก

แล้วก้อคนอื่นๆอีกเยอะเลย

ม่ายอยากอยุมหาลัยเลย อยากเปงเด็กน้อย

ใครว่างๆมาเดินตลาดนัดด้วยกานน้า...

 

ไม่ได้อัพนานแล้ว มีอะไรมากมายที่ผ่านไปกับเวลาที่เดินไปเรื่อย ๆ

แป๊บเดียวเราก็จะขึ้นมอ6แล้วอ่ะ ไม่อยากเลยย

ไม่รู้ว่าปีหน้าจะได้อยู่ห้องเดียวกับเพื่อน ๆรึเปล่า

อัพรูปดีก่ว่า

ท่านพ่อกับน้ำสตรอเบอรี่ 

ทางเดินมุ่งสู่มหาวิทยาลัย

จริง ๆแล้วถ่ายที่ศาลายาแหละ ^^

พี่ ๆ มอ6ผูกข้อมือให้แหละ เยอะแยะเลย ดีใจจังเลย รักจัง....

หน้าบ้านลุงแสวง ตอนไปทำโครงงาน ....

อั้น"สุดโต่ง" เริงร่า

อาจารย์พี่เบิร์ดธงชัย ถ่ายกะเพื่อนๆ^^

อิสลาโมอารัยกุ๊ม....

อาจารย์สุดหล่อ

ใครหล่อกว่ากัน??

เพื่อนฝูงง

พี่โต๋กินไข่เจียว อาหย่อยมั้ย

เพนนี่ หมีน้อยย กับ ขอนไม้

ปังเย็น อาหย่อยที่สุดในโลกก

**************************************

ปิดเทอมนี้เรียนมากมาย ต้องตั้งจัยอ่านหนังสือด้วย

ม่ายรุจาทามได้ป่าว

แต่ก้อต้องสู้ต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 27 Feb 2008 18:42:42 by กาจั๊วะ